Vazgeçtim!

Vazgeçtim gözlerinden,
Vazgeçtim sözlerinden;
Bir "ah" de. yeter.
Sessizce, kimsesizce gönderdim;
Dudaklarımı. öpme; al, yeter.
Hiç tanımaz tenim ellerini,
Bilmez yüreğim, bilmez yüreğini.
Ah bu ten, ah bu dokunuş...
Ah bu delilik sarsar bedenimi...
Yok olmak anıdır şimdi!


Sen inanmasan da, aslında kimse inanmasa da ben vazgeçtim senden... Neden inanmadın ki hem? Ben nelerden vazgeçtim geldim buralara...

Yıllarca penguen dergileri biriktirdim. Arşiv yapmak için değil, sevdiğim karikatürleri kesip albüm yapmak için...
Yıllarca gazete güpürleri biriktirdim. Yıllar sonra evimin bir duvarını kolaj yaptığımda kullanacaktım. Kim bilir ne zaman kurmuştum bu hayali... Kolajın ne olduğunu ilk öğrendiğim gündü heralde.

Hayaller dursa da ben de, saman kağıdı durmaz ki kıyıda köşede sararmış, solmuşlar. İlk günkü tazeliğini koruyacak mıydı? Ne hayaller kurdum, ne hayaller... Sonra kaybolmuştu bir kısım penguenler. "Hay allah" dedim, geçtim. Diğer kalan penguenlere "yer yok" dedi annem. "Hay hay" dedim, geçtim.

Liseden beri sakladığım yağlı boyalarım var mesela; 3 tüp. kullanmaya kıyamadığım. yeşil, kırmızı, sarı. Çok güzel bir resim çizeceğim, onları kullanacağım diye sakladığım... kurumuşlar. "Hay allah" dedim geçtim.

Duvardaki yağlı boyam düşmüş çerçevesi kırılmış. "Hay hay" dedim, geçtim.

Çıtalı uçurtmamın üzerinde sörf yapacaktım ki büyümüşüm. Zaten çıtalı yapamadım hiç. Uğraşmayayım diye hazır uçurtma aldılar. Superman'li. Hiç kızların uçurtması Superman'li olur mu? Oldu işte. Benim Supuerman'im uçurtmamdı, sen değildin aslında! Sen de bir hayaldin. Haydan gelip huya gidecek olan. Hay Hay paşam... güle güle...